Home / Bez kategorii / Makroskładniki w diecie – podstawowe informacje

Makroskładniki w diecie – podstawowe informacje

zdrowe jedzenie Zachowanie zdrowia chce nie tylko produkowania z pożywieniem odpowiedniej dawki białka, ale także dostarczanie białka wynikającego z pozostałych źródeł. Białka zwierzęce mają wielką cenę odżywczą, a w zestawieniu z nimi białka roślinne wywierają istotne, korzystne działania metaboliczne. Wykazano, że białka nasion roślin strączkowych wykazują działanie hipocholesterolemiczne i hipotensyjne. Niedobory białkowo-energetyczne połączone są zazwyczaj z niedostatecznym spożyciem żywności, a niedobory białkowe z złym spożyciem żywności możnej w białko. Zbyt niski dowóz białka z dietą u dzieci powoduje zaburzenia wzrostu i wzrostu organizmu, i u osób odpowiedzialnych zaburzenia odnowy białek organizmu. Efektem zatrzymującego się zbyt niskiego dowozu białka jest m.in. zaburzenie działania systemu immunologicznego. Niskie spożycie białka w stanie ciąży zwiększa ryzyko narodzenia dziecka o małej masie urodzeniowej. Niedobory białka w momencie rozwoju płodowego też we wczesnym okresie niemowlęcym mogą zaburzać rozwój układu nerwowego i wzrost psychiczny dziecka. Typ nie ma możliwością gromadzenia zapasów białka. Stąd i istotny stanowi jego trwały wpływ do systemu na żądanym poziomie. Spożywanie białka w nadmiernej ilości, tzn. przewyższającej zapotrzebowanie organizmu, zwiększa jego katabolizm i wynoszenie metabolitów z systemu. Nie stanowi dowodów, że duże spożycie białka naturalnie zamkniętego w żywności wywołuje szkodliwe skutki. Jednak długotrwałej diecie z dużą ilością białka towarzyszy wzrost wydalania wapnia z moczem. Jeśli wysokiej podaży białka nie towarzyszy wzrost spożycia wapnia i optymalny poziom spożycia witaminy D, to dieta taka że zwiększać ryzyko rozwoju osteoporozy. Zbyt wielkie spożycie białka może także zwiększać ryzyko powstania kamieni nerkowych. Tłuszcze pokarmowe to heterogenna grupa lipidów, z których organizm mężczyzny może skorzystać triglicerydy, kwasy tłuszczowe i fosfolipidy. Tłuszcz pokarmowy jest źródłem energii, niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, materiału budulcowego dla struktur komórkowych oraz nośnikiem witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Wywiera także znaczący nacisk na metabolizm lipidów i lipoprotein. Do nasyconych kwasów tłuszczowych obecnych w żywności należą: kwas laurynowy, mirystynowy, palmitynowy, stearynowy. Źródłem SAFA są głównie produkty mleczne i mięso. Ponadto mieszkają one w dorosłej dawek w olejach kokosowym i palmowym. SAFA, z elementem kwasu stearynowego, zwiększają stężenie cholesterolu w lipoproteinach osocza, co kojarzy się ze wzrostem ryzyka rozwoju miażdżycy i wady niedokrwiennej serca. Najbardziej powszechnym jednonienasyconym kwasem tłuszczowym jest kwas oleinowy (omega-9). Żyje on we pełnych olejach roślinnych i zwierzęcych. Szczególnie obfituje w obecny kwas obraz z oliwek i olej rzepakowy niskoerukowy. Jednonienasycone kwasy tłuszczowe wchodzą na metabolizm lipoprotein zmniejszając stężenie cholesterolu w lipoproteinach o małej gęstości i rozwijają stężenie cholesterolu w lipoproteinach o dużej gęstości. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe przylegające do unii: omega-6 i omega-3 są dla gościa niezbędnymi nienasyconymi kwasami tłuszczowymi. Nie są syntetyzowane w układzie i pragną istnieć zrzucane z pożywieniem, skoro ich niedobór powoduje objawy chorobowe. Do NNKT należą kwas linolowy a jego pochodne, jak kwas arachidonowy oraz kwas alfa-linolenowy natomiast jego pochodne – kwas eikozapentaenowy i dokozaheksaenowy. Czynią one istotny aspekt strukturalny błon komórkowych i mitochondrialnych, gdzie mieszkają jako elementy fosfolipidów. NNKT są prekursorami eikozanoidów wchodzących na homeostazę ustroju. Objawy niedoboru niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych to m.in. zahamowanie wzrostu, zmiany skórne, zwiększenie łamliwości naczyń włosowatych, zmniejszenie syntezy eikozanoidów powodujące zaburzenia fizjologicznych czynności narządów i tkanek, a także zwiększenie podatności na zakażenia. Eikozanoidy wynikające z n-3 PUFA mają postaci przeciwzapalne i przeciwagregacyjne. Ponadto wykazują działanie rozkurczowe i antyarytmiczne. Dlatego zachowanie optymalnej relacji między kwasami n-3 a kwasami n-6 PUFA w diecie to nadzwyczaj ważny składnik w profilaktyce miażdżycy i choroby niedokrwiennej serca. Kwas linolowy stoi w nasionach roślin oleistych. Duże w kwas linolowy są oleje: słonecznikowy, kukurydziany i sojowy, a jeszcze robione spośród nich margaryny. W układzie kwas linolowy ulega przekształceniu do kwasu gamma-linolenowego, a potem do kwasu arachidonowego. Metabolity te są również dostarczane z dietą. Kwas gamma-linolenowy występuje np. w tłuszczu z wiesiołka, a kwas arachidonowy obecny jest w organizmach różnych zwierząt. Kwas alfa-linolenowy pisze w popularnych ilościach w poszczególnych olejach roślinnych, np. oleju rzepakowym (około 10-12%) lub oleju sojowym (około 7%). A jego pochodne, kwasy eikozapentaenowy i dokozaheksaenowy, stawiają przede ludziom w tłuszczu ryb i ssaków morskich. Biorąc pod uwagę zawartość oleju w tkankach, ryby można podzielić na dwa rodzaje. Jedne magazynują tłuszcz w mięśniach, np. śledź, makrela, łosoś, a drugie stawiają go w wątrobie, np. dorsz. Tak więc spożywanie dorsza lub podobnej ryby nie dostarcza wielkiej liczb kwasów tłuszczowych omega-3, natomiast tran z wątroby dorsza jest bogatym źródłem tych kwasów. Obecnie panuje pogląd, że wszystkie spożycie tłuszczu nie powinno przekraczać 30% dobowego zapotrzebowania energetycznego również potrzebuje płacić zapotrzebowanie na NNKT i podawać odpowiednią dawka kwasów n-3 PUFA. Kwasy nasycone powinny zapewniać nie daleko niż 10% energii, n-6 PUFA 4-8%, zaś zawartość n-3 PUFA powinna zawierać 2 g kwasu alfa-linolenowego i 200 mg kwasów długołańcuchowych. Dobrym źródłem kwasu alfa-linolenowego, oprócz olejem rzepakowym, są orzechy włoskie oraz siemię lniane. ALA może w nieznacznym stopniu ulec w organizmie człowieka przemianie do EPA i DHA. Z badań wynika jednak, że jego konwersja do EPA waha się od 0,2% do 21%, oraz do DHA od 0% do 9%. Ta niewielka przemiana ALA do EPA i DHA u ludzi jest trochę przyczyną obserwowanych słabszych efektów biologicznych kwasu alfa-linolenowego niż jego pochodnych. Wyniki badań wskazują, że spożycie ryb będących idealnym źródłem kwasów n-3 PUFA (zwłaszcza tłustych ryb morskich) zmniejsza ryzyko końców z względu choroby niedokrwiennej serca. W porównaniu z przedstawicielami, którzy absolutnie nie spożywają ryb lub spożywają je również niż raz w maju, ci jacy jedzą ryby jeden raz w tygodniu są ryzyko zgonu z początku ChNS mniejsze o 15%. A jeśli ryby są stałym elementem diety, to więc ryzyko ChNS jest o 38% niższe. Każdy wzrost spożycia ryb o 20 g/ dzień skupiał się ze ograniczeniem ryzyka zgonu wieńcowego o 7%.

About admin

Check Also

Kilka faktów na motyw chelatacji

Chelatacja zdobywa w Polsce coraz popularniejsze skupisko zwolenników. Forma ta zwykle grana istnieje w działaniu …